• anna van de 333BaBaBa gallery

 woensdag 21 mei

- alles, zowel voor Vietnam als voor Nederland, zit nu in de kisten, nu nog de boot op. Wel weer hectisch allemaal. Onze tentoonstelling was amper afgelopen of de halve academie kwam binnengestormd om hun tentoonstelling in te richten. Wij hadden alles netjes in  één kamer gezet, wilden ze natuurlijk in die kamer beginnen. Dus alles maar weer verplaatsen, Annerose was net begonnen met haar hondje uit te kleden, die moest ook weg mar ik zei dat ze gewoon kon blijven zitten. En inderdaad ze begonnen pas de dag daarop in die ruimte. Weer wel veel werk en tijd om alles te verlaatsen .. en het is daar warm, heel erg warm.. Gisteren was ik pas goed en wel begonnen toen het verzoek kam om weer te verkassen, nu naar de kleine projectie ruimte, klein en lekker warm. Het moest allemaal snel snel snel, ondertussen voortdurend transporteurs aan de lijn in een soort Engels dat interessant is voor onderzoek maar niet om te begrijpen. Kortom, voortdurend misverstanden.... De kans is groot dat we Anna van de BaBaBa-galerie ook hebben mee ingepakt. Hopelijk.

everything, for Vietnam as for the Netherlands, is now in the boxes. The latest can on the boat to Europe. It was hectic again . Our exhibition was barely finished or half the academy came barging to organize their exhibition. We had everything neatly put in a room , of course, they wanted to start in that room . So we moved everything again. Annerose had just started to undress her little dog, she also had to move but I said she could stay . And indeed, they started the next day in that space. But the moving meant again a lot of work and time  and it's hot , very hot .. Yesterday I was just started when the request came to relocate , this time to the small projection room , again small and tasty warm.Meanwhile I had constantly conveyors on the line in a kind of English that is interesting for research but not  for understanding . Soon soon soon , In short , constant misunderstandings .... there's a chance we also did packed Anna of Bababa Gallery. Hopefully .

 

vrijdag 16 mei

- de tentoonstelling is dus een behoorlijk succes geworden,  zo hadden we vandaag de Thaise Consul -General (uit HCMC) en de Thaise Ambassadeur (uit Ha Noi) op bezoek, en het is duidelijk dat het "meetingpoint" project nog lang niet afgelopen is. Zondag om 17:00 sluit de tentoonstelling in het museum en zondag om 17:00 geeft Simon Borst een workshop in de prachtig gelegen gallerie 333BaBaBa.

Vanavond had ik een ontmoeting met de directie van het Terracotta museum in Hoi An (http://gomthanhha.com.vn/index.php?option=com_content&task=view&id=37&Itemid=107), die hebben me uitgenodigd om volgende week op hun kosten een dag of vier vijf naar Hoi An te komen en te bekijken hoe we het Meetingpoint project aldaar verder kunnen zetten.

- The exhibition has become quite a success, so we had today, the Thai Consul-General (from HCMC) and the Thai Ambassador (from Ha Noi) to visit, and it is clear that the "meeting point" project is far from over . Sunday at 17:00 closes the exhibition in the museum and Sunday at 17:00, Simon Borst will give a workshop in the beautifully situated 333BaBaBa gallery.


Tonight I had a meeting with the management of the Terracotta Museum in Hoi An (http://gomthanhha.com.vn/index.php?option=com_content&task=view&id=37&Itemid=107), who invited me to be next week their guest in Hoi An for four to five days  to see how we can continue the  Meeting Point project thein their resort.

 

 

dinsdag 13 mei

- er is ondertussen heel veel gebeurd zoals jullie op de foto pagina kunnen zien; ik ben de hele dag in het museum en na vijf uur heb ik meestal een afspraak met geinteresseerden, kunstenaars, galeriehouders en nog zo van alles.. op mijn hotel kamer probeer ik dan zoveel mogelijk de mails te beantwoorden en dan schiet dit weblog er meestal bij in.

Maar dit s toch wel leuk: in Ha Noi mocht ik een lezing geven voor Unesco aan de musea aldaar. Die lezing hebben ze nu op het Vietnam museumnetwerk  You Tube kanaal gezet. Ik ga er zelf niet naar kijken, maar wie twee uur lang krom Engels wil horen:

ROBY1
http://youtu.be/A3KyLJE4bHw

ROBY 2
http://youtu.be/QndiHweaytE

- A lot has happened, as you can see on the photo page; I spend all day at the museum, and after five  o clock I usually have an appointment with interested visitors, artists, gallery owners and other .. Back in my hotel room, I try to answer as much as possible the mails and then here's very less or no time left for this weblog.

But this is domething nice: in Ha Noi, I was giving a lecture for UNESCO for museums there. The video of that reading is now put the Vietnam Museum Network You Tube channel. I'm not going to look at it myself, but who wants to hear two hours crooked English:

ROBY1
http://youtu.be/A3KyLJE4bHw

ROBY 2
http://youtu.be/QndiHweaytE

 

zondag 27 april

- terug in HCMC, ga vanavond Bánh Xèo eten  met Hetty, Marie -Line en wie zo nog komt. Ha Noi was prachtig, weer heel veel goede contacten gemaakt, de lezing voor de musea was erg leuk. Tang van Unesco gaat ze op internet zetten...grappig.

-back in HCMC, we will have dinner today with Hetty, Marie0-Line and others. Ha Noi waqs great, I did made several good contacts and the lecture for the museums was fine to do. Tang from Unesco will put it on the internet...a bit funny..

donderdag 24 april,

- Eindelijk, vandaag zal de toestemming komen en kunnen de kunstwerken ingevoerd worden. Zelf zit ik in Ha Noi, maandag nacht hier aangekomen en meteen gemerkt dat ik m'n telefoon kwijt ben. Ik ben niet geschikt voor telefoons..

Altijd leuk om mijn oude vrienden weer te zien, maar het meest bijzondere was toch wel dat ik een lezing mocht geven op de University of Arts, de oude Ecoloe des Beaux Arts,de eerste in Vietnam, gesticht in 1924. Blijft ook vreemd: een hele zaal vol met studenten en heel wat beroemde kunstenaars en docenten. Ik weet wel dat ik makkelijk een paar uur vol kan praten, maar toch. Heel beleefd bleven ze luisteren en vragen stellen, daarna uitgebreidde lunch en nog ergens koffie.. ik hop dt de lezing die ik a.s. vrijdag voor Unesco aan de Vietnamese musea mag geven even goed ontvangen wordt. Maar vanavond ga ik naar de Ambassadeur die geeft een feest ter gelegenheid van bevrijding geloof ik (ik ben ook niet goed in dit soort dagen). Vrijdag hoop ik echter bij Hien op bezoek te kunnen. Hien leerde ik kennen toen ze nog t-shirts verkocht op straat. Nu heeft ze een klein winkeltje. Haar zuster en andere familieleden verkopen nog gewoon op straat. Toen ik voor het eerst bij haar thuis kwam waren haar dochtertjes 6 en 8. We zijn nuvijf jaar later en ze is erg trots dat ze zo goed studeren. Ze leeft in een klein dorpje 45min van Ha Noi (per xe may). De eerste keer dat ik er was woonde ze in een ongelofelijk mooi lief huisje. Na het eten moest ik wel naar de wc. Ze woont nu in een wat moderner huis met wc.

- At least the permission will come today, so we can import the artworks. For the moment I'm in Ha Noi, lost my phone somewhere (I'm not build for phones like they would say in Keeping up A). I love Ha Noi, it's the first city I saw in VN and especial the old city has everything of an old city...also a lot of hot wet weather... 

Meeting my friends is great, but for me the most impression was that they invited me to give a lecture at the University of Arts. It was in the old building, the first Academie of Arts in Vietnam. Very strange for me because among the many students also a lot of famous teachers/artists... I know I do have a good talk, nevertheless, I alsways wonder wether what I have to tell is really interesting for them. They were very polite and stay all the hours, I had to stop because of lunch, so we had a great lunch and later some coffee.. I feel very honoroud and I hope the lecture on friday for Unesco & the Vietnamese museums about making educational projects will be also good. But today I go to the Ambassador to celebrate a Dutch important day. And to meet Dutch people who live and work here. Friday I hope to go see the kids of Hien. Hien used to be selling t-shirts on the streetis but now she's got a small shop her sister and other family is still selling on the street. Hien has two lovely daughters I met them on the first time (five years ago) when they were 6 & 8.She's very proud they do study so well. She's living in a small village near Ha Noi (45 min by xe may). Before she lived in a beautifull small house, typical Vietnamese...so after dinner I had to go to toilet... Now she's living in a another, also fine house, but this has a toilet.

 

woensdag 16 april,

- De afgelopen dagen heb ik kennis gemaakt met Simone van der Burg, de Dutch Consul-General en met Ms Hyunju Park, de directeur van de Dutch Business Association Vietnam; twee mensen die ons tentoonstellingsproject een heel warm hart toedragen en heel erg meedenken en -helpen om het een succes te laten worden. Ik wordt er zenuwachtig van. 19-4 komen de kunstwerken aan....als het goed is.

Linh leerde ik vijf jaar geleden kennen, net als Thuy. Linh was toen nog een studente en sprak me in het park aan, ze wilde samen met haar medestudenten Engels oefenen. Wist zij veel dat mijn Engels ook verschrikkelijk is. Desondanks (?) heeft ze nu sinds een jaartje, samen met haar vriendin, een eigen travel-bureau. Vlak achter de beroemde Ben Thanh markt: 17 Thu Khoa Huan, booking.vntravelink@gmail.com . Ik heb Linh nog nooit zonder haar 'big smile' gezien. Wat je niet ziet op de foto zijn haar grote glinsterende ogen, die geven licht in het donker.

Terwijl ik dit schrijf probeer ik weer muziek te vinden op de tv...meer dan 70 tv-kanalen maar geen muziek. Het zappen is wel leerzaam. Heel veel soaps die duidelijk maken dat mooie rijke mensen heel ongelukkig zijn. Ze lachen nooit en kijken altijd zorgelijk of huilen. Behalve tijdens de onderbrekende reclame, dan zijn ze heel blij wanneer ze een of ander keukending of afslankapparaat kunnen kopen. Er zijn ook veel spelletjes, de helft van de tijd wordt er wat gezegd of gedaan, de andere helft is men aan het klappen. Zo gauw men meer dan drie woorden achter elkaar heeft gezegd klapt men, ook voor zichzelf. Een hele rare gewoonte die ik in Nederland ook wel eens zag, maar hier in Vietnam zijn ze alweer een stap verder: het klapvee heeft hier een soort van plastic balkjes in hun handen om mee te klappen. De volgende fase is waarschijnlijk dat alleen die balkjes nog klappen, daarna hoor je ze alleen nog klappen en uiteindelijk wordt er pas geklapt op het einde van de voorstelling als het goed was. Zoals het hoort dus. Trouwens wel maf, ik zag ook een hele zaal vol soldaten de hele tijd met hun handen boven hun hoofd klappen. Moet heel vermoeiend zijn. Dat klappen gebeurt trouwens op een manier dat je het eigenlijk amper hoort, 't is zo'n beetje als dat gekus in de lucht met de wangen tegen elkaar.

The past few days I met Simone van der Burg , the Dutch Consul General and Ms. Hyunju Park , the director of the Dutch Business Association Vietnam ; two people who support our project an do a lot to help us to make it a success. It makes me a bit nervous, they are so nice and helpfull. 19-4 the artwork will arrive in HCMC .... if everything is going well.

Linh I met five years ago, in the same year I met Thuy . Linh was still a student and spoke to me in the park , she wanted to practice English . She did not know that my English is terrible. Nevertheless ( ? ) She and her friend have now, since a year, their own travel agency . Just behind the famous Ben Thanh market : 17 Thu Khoa Huan , [booking.vntravelink @ gmail.com ]. I've never seen Linh without her ' big smile' . What you do not see in the photo are her big glistening eyes, they even glow in the dark.

While I write this 'm searching on the tele ... more than 70 TV channels but no music . Nevertheless this Zapping is instructive . Lots of soaps that make it clear that lovely rich people are very unhappy . They never smile and always look worried or crying . Except during the interruptive advertising ,then they are very happy when they can buy some cooking thing or slimming machine. There are also many games , half the time is for what is said or done , the other half is to clap in their hands. As soon as there has been said more than three words they are clapping, even for them selves. A weird habit I sometimes saw in the Netherlands , but here in Vietnam they are already one step further : for the clapping they has some sort of plastic bars in their hands to clap . The next stage is likely that only those bars still claps, then you can hear them only clap and eventually there will be only clapping at the end of the show when it was good. Like it should be. Ones I saw a room full of soldiers with their hands above their head, clapping all the time . Must be exhausting . Fact that the handclap is done in a way that you actually barely hear it, it's a bit like that kissing in the air with the cheeks together .

 

    

maandag 14 april,

- Zoals gebruikelijk ben ik weer van alles vergeten mee te nemen, zoals de inlogcodes voor dit weblog. We vlogen over Moskou, ik ben altijd gek geweest op Rusland vanwege de geweldige schrijvers zoals Dostojewski. Droefgeestige boeken, ik begrijp nu ook waarom. Heel ernstige mensen terwijl de Vietnamzen hun gezicht altijd klaar hebben voor een brede lach (de meesten toch). Meteen naar het museum, op de foto zie je Thuy onze grote hulp bij de tentoonstelling, de dag erop met Quynh (andere foto) de andere medewerkster van de catalogus gaan, eten om het werk bespreken. Ze had een restaurant uitgezocht dat gespecialiseerd was in de keuken van Hue. Moet daar toch eens naar toe..

Terwijl ik dit schrijf staat de tv op FashionTv, de enige zender met muziek. Een beetje SF dat mode gedoe. De kleding zit totaal niet lekker, dat zie je heel goed aan de gezichten van die modellen. Je kunt er ook alleen zo'n klein stukje met lopen, mode wordt niet gemaakt om er gezellig mee te gaan zitten. Gelukkig blijkt er ook weer een cai luong opera te zijn begonnen.

Eergistern (geloof ik) kennis gemaakt met de Vietnamese deelneemster Himiko (miss Hoang), bij haar thuis alwaar 300 kunstwerken op twee vierkante meter. Je komt ogen te kort, lijkt me mooi om daar eens een week alleen te zijn om alles rustig te bekijken. Vervolgens per xe mai naar het atelier van Phuong, zo'n 45 min rijden. Onderweg even gestopt want ik had een waterpoppentheatertje gezien, heel apart, ze hebben er nu dud twee in HCMC. Phuong bleek net een heel grote opdracht te hebben gekregen van de in aanbouw zijnde Buddhistische. Het wordt de grfootste van HCMC, er kunnen meer dan 10.000 bezoekers tegelijkertijd in en dan nog heerst er een serene rust. Duoc, de assistent van Phuong brengt me erheen. We drinken thee en kletsen lang met Thích Minh Hóa (zie foto), de voor het project verantwoordelijke monnik. Hier kun je veel foto's zien van de pagode (hoe die wordt)  https://www.google.nl/search?q=phap+vien+minh+dang+quang&biw=1024&bih=506&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=KmpLU9LdFYGA8gX1loDYAQ&ved=0CC0QsAQ We krijgen eenh uren durende rondleiding en later biedt hij aan om me terug naar het centrum te brengen. Ik biedt aan om ergens koffie te gaan drinken wat hij leuk vind, maar blijkbaar vind hij geen parkeerplek...of hij doet alsof want vlakbij de opera stopt hij en gaan we in www.StormP.vn iets drinken. Nou ja iets, we krijgen een hele heerlijke vegatarische maaltijd..als ik wil betalen wuift de eigenaresswe me weg..het wordt aangeboden door het restaurant, zij is een van zijn leerlingen.

Gisteren afspraak met Hetty, kijken waar ze haar werk wil hebben. We drinken koffie en het duurt heel lang voordat de verder heel aardige ober door heeft dat ik een soort van Vietnamees spreek. Ondanks dit ik sommige woorden al redelijk goed uitspreek, je ziet hem zich afvragen wat voor Engels dit nu weer is..of is het Frans< Japanees, Russich...? Alle talen komen bij hem langs....behalve Vietnamees.

 

 

- As usual , I forgot to take a lot of things , such as logins for this blog. We flew over Moscow , I have always been fond of Russia because of the great writers like Dostoyevsky . Sad books, I now understand why . Very serious people while Vietnamzen their face always ready for a big smile (most anyway ) . Straight to the museum , on the picture you see Thuy our great help in the exhibition , the next day I go eat with Quynh ( other photo) another  big help of the catalog to discuss the work . She had picked a restaurant that specialized in the cuisine of Hue . Should go once to Hue ..

As I write this , the TV on FashionTV , the only station with music . A bit of SF that fashion stuff . The dress is never fine to wear , you can see very well in the faces of those models .
You can also just walk with such a piece , fashion is not made to have fun and to sit down . Fortunately, there appears again a cai luong opera.

The day before yesterday (I believe ) I had meeting with the Vietnamese contestant Himiko (miss Hoang ) , at her home where 300 works on two square meters .  seems good to be there allone for a week to see everything . Then by xe mai to the studio of Phuong , a 45 min drive . On the way we stopped because I had seen a water puppet theater , very special , they now have two  in HCMC . Phuong appeared to have just gotten quite a big job to make several sculptures for the under construction Buddhist Pagode.  It will be the biggest of HCMC , there may be more than 10,000 visitors at the same time and still prevails a serene tranquility. Duoc , the assistant Phuong brings me there. We drink tea and chat long with Thich Minh Hoa ( see picture ) , the monk responsible for the project. Here you can see many pictures of the pagoda ( how it is ) https://www.google.nl/search?q=phap+vien+minh+dang+quang&biw=1024&bih=506&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=KmpLU9LdFYGA8gX1loDYAQ&ved=0CC0QsAQ We get a guidi8ng trough the building for a few hours, later he offers to bring me back to the center.
I offer to go drink some coffee anywhere he likes , but he apparently he can not find a parking place ... or he pretends this.... as he stops close to the opera and we drink something in www.StormP.vn . Well something , we get a delicious meal with veggies .. if I want to pay the owner waved me away .. it is offered by the restaurant , she is one of his pupils .

Yesterday appointment with Hetty , look where she wants her work. We drink coffee and it takes a very long time before the very  friendly waiterrealised hat I speak a kind of Vietnamese . Despite I already pronouncing some words not to bad , you see him wonder what I'm speaking .. English or French? Japanese, Russian ... ? All languages ​​passing his mind .... except Vietnamese .

 dinsdag 8 april,

- ik vertrek ook naar HCMC, via Moskou, leek me leuk een half jaar geleden.....nog steeds trouwens...het land van Dostojewski en zoveel andere fantastische schrijvers.. en Malevich die me, toen ik in het Stedelijk Museum te Amsterdam werkte, de abstracte kunst leerde kennen en Kandinsky die me er van leerde houden...   

- I'll leave for Moskou, a half year ago this sounds great..well it still does..it's the country of Dostojewski and so many other great authors...and Malevich who introduced me into abstract art at the time I was working at the Stedelijk Museum of Amsterdam, and Kandinsky ..he made me love it..

maandag 7 april,

- de kisten met de kunstwerken vertrekken naar HCMC 

- the boxes are almost ready for the transport to HCMC

Simone Stawicki (http://www.simonestawicki.com/) maakte de prachtige affiche, de catalogus en ook de uitnodiging voor de receptie.

Simone Stawicki (http://www.simonestawicki.com/) made this nice poster the catalogue and the invitation for the reception.

een van de vele groepen studenten die de tentoonstelling bezochten / one of the many groups of students who did visit the exhibition

het terracotta museum resort in Hoi An...hier komt waarschijnkijk het volgende Meetingpoint project

Big-smile-Linh in her own travel-office

Hien (middle), with her husband in front of their shop, next her sister who's selling on the street.

de eerste en oudste kunstacademie van Vietnam (lees ook: http://www.trading-hats.nl/ABAV01N.html)
the fir4st and oldest academy of Vietnam (see also: http://www.trading-hats.nl/ABAV01E.html)

Thuy

Quynh

Thích Minh Hóa